Bugün sabaha kadar yazmak istiyorum.
İçimde ne varsa
Yazamadığım ne varsa
Her anının acısını çıkarta çıkarta
Yazmak istiyorum
Gökyüzüne mektup yazmak
Her anımın aklımda kalmasını
İstemek gibi istiyorum
Kalbim fazlasıyla mahzun ve kırık
Düşlerim gibi
Hayallerim gibi
Her şeyi ertelediğim gibi
Kalmıyor hiçbir şey
Başımdaki ağrıdan başka
Üzerine bir gök taşı düşmüşcesine
Za'yi, hasarlı..
Düşünmek bile çok tehlikeli .
Derken geçiyorum
Mutluluk yaftalarına
Bugünlerde anneme çokça 'Kadın' demeye başladım.
Sonrası malum 'Kaba' olmakla ithaf edildim
Oysa duysanız sesimi
Sesimdeki naifliği
İsterdiniz sizde size Kadın dememi :)
Bir gün bir şiir bırakacağım buraya
Kendi sesimden
Hep böyle diyorum
Vaadlerde bulunuyorum
Annem 'senden çok iyi politikacı olur, laf var icraat yok' diyor.
Politikacıların ne olduklarını, ne işe yaradıklarını da ilk defa bu cümleyle öğrenmiş oluyorum tabi.
Kimbilir belki ilerde bende politikacı olurum.
İlahiyatçı vasfımın yanına ne de güzel yakışır, yaraşır..
Ben her şeyden önce bir şey olmak istemiyorum ama
Kalayım böyle.
Dua yerine geçmesin bu söylediğim sakın ha.
İstemem yerinde saymak gibi olmak
Olmaz.
Okulum bitsin.
Üzerime güzel dualar işlensin.
Belki Sevgili Mutlu Son şiirini bırakırım buraya
Zamanı geldiğinde
Rus Ruleti oynayıp,
Hile yapmasına izin veririm.
Tek tek yaşantımı anlattırırım.
Kimbilir yaşayacaklarımı...
Şimdilik bu kadar bırakıyorum buraya.
Sonra daha çok yazarım.
Belki;
...
Hiç belli olmaz..